Complexe landingen van de wereld: Lukla, Gibraltar en Prinses Juliana

Lukla, Nepal: poort naar de Everest

Waarom is dit gek

Tenzing-Hillary Airport in Lukla ligt op een hoogte van 2.845 meter in de Himalaya en heeft een landingsbaan van slechts 527 meter lang – ongeveer vijf keer korter dan een normale commerciële landingsbaan. Stel je een voetbalveld voor. Stel je nu voor dat je er een vliegtuig op moet laten landen met een snelheid van meer dan 100 km/u.

Maar dit is nog maar het begin. Aan het ene uiteinde van de strook bevindt zich een steile klif, aan het andere uiteinde een afgrond die de vallei in gaat. Als je het contactpunt minstens enkele tientallen meters mist, dan is dat genoeg, er zal geen tweede poging plaatsvinden. Er is geen gemiste naderingsprocedure bij Lukla. Of je gaat zitten, of je gaat niet zitten.

Wat het nog moeilijker maakt

De strook heeft een hellingsgraad van 11,7% en gaat letterlijk omhoog. Dit werd met opzet gedaan: bij het landen zorgt de opstijging ervoor dat het vliegtuig langzamer gaat, en bij het opstijgen zorgt de afdaling voor extra versnelling. Een briljante oplossing, maar het vereist wel dat de piloot een perfect gevoel voor het vliegtuig heeft.

Voeg daarbij de ijle berglucht, die de stuwkracht van de motor en de vleugellift vermindert. Op deze hoogte werken de motoren op hun limiet en gedraagt ​​het vliegtuig zich traag. Als je onder normale omstandigheden gewend bent aan een bepaalde reactie op het roer, zal hier alles langzamer en zachter gaan.

Het weer is de grootste vijand

In de ochtend waait de wind uit het noordoosten, maar tegen de middag draait deze door de opwarming van de bergen door de zon naar het zuidwesten. Hierdoor ontstaat er sterke zij- of rugwind, waardoor de luchthaven in de middag regelmatig gesloten is. Tijdens het moessonseizoen wordt tot 50% van de vluchten geannuleerd vanwege slecht zicht.

De wolken zakken zo laag dat je letterlijk blind vliegt, en dan zie je ineens een berg voor je. Of je ziet het niet – en dat is nog erger.

Hoe te trainen in een simulator

Start onder ideale omstandigheden: heldere ochtend, lichte tegenwind

Gebruik alleen lichte vliegtuigen - Twin Otter, Pilatus PC-6. Jets vliegen hier niet

De sleutel tot succes is het juiste glijpad. Je moet het visuele pad precies volgen en de bergen aan je linkerkant houden

Het contactpunt is cruciaal. Probeer de strip in de eerste 50 meter aan te raken. Als je verder dan het midden landt, heb je niet genoeg rijstrook om te stoppen.

Na aanraking onmiddellijk de rem bedienen. Geen soepel remmen, elke meter telt hier

Opstijgen is een verticale klim. Begin onmiddellijk na het opstijgen aan een scherpe klim om weg te komen van de bergen

"Expert"-modus: ingesteld op mist, zicht 2-3 kilometer, zijwind 15 knopen. Probeer een lijn in de wolken te vinden en houd het vliegtuig op het glijpad. Als het werkt, begrijp je wat echte piloten meemaken.

Gibraltar: waar de weg de strook kruist

Gibraltar Airport is de enige plaats ter wereld waar een hoofdweg een actieve landingsbaan kruist. Wanneer het vliegtuig landt, wordt de weg geblokkeerd door een barrière en wachten auto's tot het vliegtuig voorbij komt. Dan gaat de slagboom omhoog en hervat het verkeer.

De 1.777 meter lange strook loopt van oost naar west en wordt afhankelijk van de windrichting gebruikt als baan 27 of baan 09. Klinkt normaal, maar er is één detail: de enorme 426 meter hoge Rots van Gibraltar ligt vlak naast de strip.

Het grootste probleem is de wind

De luchthaven is onderhevig aan sterke zijwind die zich rond de Rots en over de Baai van Gibraltar waait, waardoor landingen bijzonder lastig zijn in de winter. Wanneer je op het punt staat te landen, kan de wind plotseling veranderen: je vliegt in een rechte lijn, maar de wind begint je zijwaarts te waaien.

Stel je voor: je staat op één lijn met de landingsbaan, staat op het punt te dalen, en dan blaast een zijvlaag het vliegtuig enkele meters naar links. Je compenseert, en de wind draait weer. Het is alsof je tijdens een storm op een koord probeert te lopen.

Zonsondergang vanaf de zee

Alle passagiersvluchten arriveren eerst vanuit het oosten en passeren Marbella. Als de wind uit het oosten komt, krijg je te maken met een spectaculaire manoeuvre: vlieg vanuit het zuiden rond de Rots, draai noordwaarts de Algecirasbaai in, draai dan naar het oosten en lijn uit met de landingsbaan op slechts 15 seconden van de kont.

Dit vereist een absoluut inzicht in de positie van het vliegtuig in de ruimte. Je vliegt tussen de berg en de zee, voortdurend manoeuvrerend, snelheid en hoogte in de gaten houdend en tegelijkertijd voorbereidend op de landing.

Functie - geen ILS

Gibraltar beschikt niet over een geïnstrumenteerd landingssysteem. Bij slecht zicht begeleiden verkeersleiders het vliegtuig met behulp van radar tot de laatste naderingsfase. Op een afstand van 5 kilometer van de landingsbaan moet de piloot deze visueel zien. Als hij het niet ziet, gaat hij naar het reservaat (meestal Malaga).

Dit betekent dat je in de simulator moet leren vliegen, vertrouwend op besturingscommando's en je ogen, en niet op automatisering.

Hoe te trainen

Bestudeer de topografie. Open een satellietkaart en zie hoe de Rots zich bevindt ten opzichte van de strip

Train voor zijwind. Stel de wind in op 20-25 knopen in een hoek van 45° ten opzichte van de baan

Oefen de aanpak met een bocht. Benader baan 09 vanuit het oosten, vlieg rond de rots en ga horizontaal

Leer de sloop te ‘voelen’. Zijwind zal je voortdurend uit koers blazen - je moet leren dit te compenseren met rollen en gieren

Zijwindlanding is een kunst op zich. De neus van het vliegtuig moet iets naar de wind wijzen om drift te compenseren.

Tip: Als je een idee wilt krijgen van de plek, maak dan een paar vluchten op lage hoogte langs de landingsbaan. Kijk hoe dichtbij de Rots is, hoe smal de manoeuvreerruimte is. Dit zal u helpen begrijpen waarom Gibraltar wordt beschouwd als een van de moeilijkste luchthavens van Europa.

Prinses Juliana, St. Maarten: lage zonsondergang over het strand

Wat weet iedereen ervan?

Deze luchthaven is een YouTube- en Instagram-ster. De strip ligt op enkele tientallen meters van het Maho-strand en vliegtuigen landen direct boven de hoofden van vakantiegangers. Mensen staan ​​op het strand, houden zich vast aan het hek en filmen met hun telefoon terwijl een Boeing 737 of Airbus A320 10 tot 15 meter boven hen passeert.

De 2.300 meter lange landingsbaan lijkt voldoende voor vliegtuigen op middellange afstand, maar de nabijheid van water en bergen brengt unieke uitdagingen met zich mee.

De grootste moeilijkheid is de illusie van hoogte

De nadering van baan 10 gaat over water, wat piloten kan desoriënteren wat betreft de hoogte wanneer ze volgens visuele regels vliegen. Er zijn geen gebruikelijke oriëntatiepunten boven het water: bomen, gebouwen, auto's. Het oppervlak van de oceaan bedriegt de waarneming, en het lijkt je alsof je hoger of lager bent dan je in werkelijkheid bent.

Als u te laag gaat, bestaat het risico dat u het water vóór de strip aanraakt. Te hoog en je vliegt over de landingsbaan en hebt geen tijd om te remmen. In 2017 vond hier een tragisch incident plaats: een straalstroom van een opstijgend vliegtuig raakte een toerist die bij het hek stond, wat tot haar dood leidde.

Opstijgen is niet eenvoudiger dan landen

Na het opstijgen moet u onmiddellijk rechtsaf slaan om de bergen direct voor u te vermijden. Dit is geen aanbeveling, het is een vereiste. Als je de rechte klim voortzet, sta je binnen enkele seconden oog in oog met een berghelling.

Stel je voor: je bent net van de grond opgestegen, de snelheid is nog niet bereikt, het vliegtuig is zwaar en je moet al een gecoördineerde bocht beginnen. Elke fout in de techniek en je verliest hoogte of hebt geen tijd om te ontwijken.

Psychologische factor

Wanneer je op een hoogte van 15-20 meter over het strand landt, schreeuwt het instinct je toe: "Je bent te laag! Trek aan het juk!" Maar als je naar dit instinct luistert, vlieg je over de landingsbaan en heb je geen tijd om te landen. Je moet apparaten vertrouwen, geen gevoelens.

Ervaren piloten noemen deze aanpak spannend: je glijdt letterlijk over een strook strand voordat je op de strook landt.

Hoe te trainen

Bepaal het startpunt voor de eindnadering over het water, 7-8 kilometer van de landingsbaan op een hoogte van 600 meter

Let op de apparaten, niet op het uitzicht. Je ogen zullen je bedriegen en zeggen dat je te laag bent

Houd het glijpad op 3°. Gebruik een verticale snelheid van ongeveer 500-700 voet per minuut

Trek het roer niet over het strand. Dit is het moeilijkste: het instinct onderdrukken en blijven achteruitgaan

Na aanraking onmiddellijk omdraaien. Zodra de wielen de grond verlaten, maakt u een vloeiende bocht naar rechts.

Extra uitdaging: probeer op te stijgen met een zwaar vliegtuig (volle tank, volle belading). Je zult voelen hoe langzaam je snelheid en hoogte wint, en hoe weinig tijd je hebt om de bergen te bereiken.

Tips voor alle drie de luchthavens

Bekijk echte video's. Er zijn duizenden video's op YouTube met echte landingen op deze luchthavens. Kijk hoe de piloten zich gedragen, hoe ze het glijpad behouden als ze met manoeuvres beginnen.

Gebruik uiterlijk. In de simulator kun je overstappen op een externe camera en zien hoe jouw aanpak er van buitenaf uitziet. Dit helpt om fouten te begrijpen.

Begin met een passagiersvliegtuig. Deze landingen zijn gemakkelijker uit te voeren op kleinere vliegtuigen. Probeer eerst de Boeing 737 of Airbus A320 - ze hebben meer automatisering die u zal ondersteunen.

Accepteer fouten. Je zult crashen. Vele malen. In Lukla vlieg je de afgrond in. In Gibraltar word je de zee in geblazen. Op Sint Maarten plons je voor de landingsbaan neer. Dit is prima. Elke ramp is een les.

Bestudeer de procedures. Elk van deze luchthavens heeft specifieke toegangsprocedures. Zoek ze op internet, bestudeer ze, oefen met de checklist.

Waarom is dit nodig?

Deze luchthavens zijn niet alleen moeilijk: ze leren je hoe je het weerbericht kunt lezen, het vliegtuig kunt voelen en in een mum van tijd beslissingen kunt nemen. Na Lukla lijkt een reguliere landing op Domodedovo kinderspel. Na Gibraltar ben je niet meer bang voor zijwind. Na Prinses Juliana leer je meer op instrumenten te vertrouwen dan op je ogen.

Het zijn niet alleen de prestaties in de simulator, het zijn de vaardigheden die je tot een echte piloot maken. Laat het virtueel zijn.

Ben je klaar? Maak uw veiligheidsgordels vast, trek de kleppen in en begin aan uw afdaling. De meest opwindende vluchten van je leven staan ​​voor de deur.